Doorgaan naar hoofdcontent

Scholieren houden zich niet aan Covid-19 maatregelen

Venezolanen eisen USD 200.000 voor gekidnapte vissers van Trinidad

De economische ellende waarin Venezuela verkeert, heeft menig lokaal visser aangezet zich om te scholen tot piraat om aan de werkloosheid te kunnen ontsnappen. Dat zegt Colin Freeman, buitenlands correspondent van de Britse krant The Telegraph.

De problemen worden volgens Freeman vooral gevoeld in Trinidad, waar lokale vissers worden beroofd van hun vangsten en boten, worden mishandeld en zelfs ontvoerd.
Maar de Venezolaanse piraten, die gebruik maken van snelle motorboten, vormen volgens Freeman niet alleen een bedreiging voor de visserij in de Caraïben, maar creëren ook nieuwe routes voor de uitvoer van cocaïne en wapens.
Losgelden
“De meeste aanvallen langs kustlijn van Trinidad gebeuren vlak voor zonsondergang, waardoor de piraten onder de dekmantel van de duisternis ongestoord kunnen verdwijnen,” getuigen de slachtoffers. “Niemand twijfelt echter aan hun herkomst.”
“De piraten hebben hun basis in Venezuela, waar het jarenlange economische beleid van president Nicolas Maduro honderden vissers en zelfs leden van de nationale kustwacht werkloos heeft gemaakt en tot piraterij heeft aangezet. Trinidad is het zuidelijkste eiland van het Caraïbisch gebied en ligt slechts tien mijl verwijderd van het Venezolaanse vasteland.”
Verondersteld wordt dat een groot deel van de piraten gewezen werknemers zijn van de Venezolaanse tonijnvloot, die is ingestort door het nationalisatieprogramma van Hugo Chavez, de voorganger van Maduro.
“Soms worden onze mensen gewoon beroofd, maar in andere gevallen worden ze naar Venezuela ontvoerd en wordt een losgeld geëist voor hun vrijheid,” zegt Esook Ali, leider van de lokale visserijvereniging, tegenover The Telegraph.
“In het begin werden bedragen tussen 5.000 dollar en 10.000 dollar gevraagd, maar nu is dat veel hoger, zelfs losgelden van meer dan 30.000 dollar worden genoemd. Dat kan onze gemeenschap onmogelijk betalen. Er is aan de kustwacht om gewapende escortes gevraagd, maar daarop is nog geen reactie gekomen.”
Drugs en wapens
Maar in Trinidad lijdt niet alleen de visserij onder de activiteiten van de Venezolaanse piraten. Er is ook sprake van een smokkel van cocaïne en wapens vanuit Venezuela naar Trinidad. De wapens zouden in veel gevallen afkomstig zijn van de onderbetaalde Venezolaanse veiligheidstroepen, die wanhopig op zoek zijn naar inkomsten om in het levensonderhoud van hun gezinnen te kunnen blijven voorzien.
De smokkelaars keren vervolgens naar Venezuela terug met grote ladingen luiers, frituurolie en rijst, die op het thuisfront langs de officiële markt niet meer verkrijgbaar zijn. Ook de Venezolaanse kustwacht zou zich met piraterij inlaten.
“Vissers uit Trinidad worden er daarbij naar eigen zeggen vals van beschuldigd de Venezolaanse territoriale wateren te hebben betreden,” zegt Colin Freeman. “Er wordt vervolgens een hoge boete geëist, maar wanneer men dat niet kan betalen, worden de vissers gearresteerd en naar een gevangenis in Venezuela gebracht. Ze worden pas weer vrijgelaten wanneer er een losgeld is betaald. De boten blijven in beslag genomen. “
Om problemen zoveel mogelijk te vermijden, gaan veel vissers uit Trinidad sinds enkele tijd alleen nog tijdens de nacht – zonder licht – het water op. Ook kopen ze snellere boten om gemakkelijker te kunnen ontsnappen.
Niet alleen de visserij maakt zich in Trinidad zorgen over de Venezolaanse piraten. Ook de lokale politie vreest dat de toestroom van drugs en wapens de criminaliteit in het land sterk zal doen stijgen.
Port of Spain, de hoofdstad van Trinidad, telt vele gewelddadige getto’s. Het eiland registreert jaarlijks meer dan vijfhonderd moorden. Aangezien Trinidad slechts 1,3 miljoen mensen telt, ligt het moordpercentage er ongeveer twintig keer hoger dan in bijvoorbeeld Londen.
Trinidad wordt inmiddels als een tussenstation bestempeld op de handelsroutes van de Latijns-Amerika cocaïne-kartels naar Europa en Noord-Amerika. Ook een aantal beambten van de lokale politie zouden op de loonlijst van de kartels staan.
De problemen lijken niet snel opgelost te zullen worden. In Venezuela is een einde van de crisis nog niet in zicht. Vorig jaar hebben de Verenigde Staten nieuwe sancties opgelegd aan de Venezolaanse regering. Daarbij wordt Maduro ervan beticht de verkiezingen vervalst te hebben, zodat hij aan een nieuwe ambtstermijn kan beginnen.
Het land kent een hyperinflatie van meer dan 1 miljoen procent. De Bolivar, de Venezolaanse munt, is waardeloos geworden. In de winkels is geen voedsel meer te vinden, terwijl de ziekenhuizen geen geneesmiddelen meer hebben. De oppositiepartijen zijn verbannen.
Door de problemen hebben al meer dan drie miljoen Venezolanen hun land verlaten. Trinidad zou tot nu toe ongeveer 40.000 Venezolaanse vluchtelingen hebben opgevangen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Salarisverhoging van min. SRD 4000,- voor leerkrachten in Suriname?

Jenny Warsodikromo is het niet eens met de uitspraak dat Nurmohamed maakt over de salaris verhoging van leerkrachten. Nurmohamed geeft aan dat leerkrachten een salarisverhoging verdienen van minimum van SRD 4.000. Dat is volgens Warsodikromo helemaal niet acceptabel. Een leerkracht zou meer waardering moeten krijgen, volgens Nurmohamed mag een leerkracht meer dan een parlementariër verdienen.

Scholieren houden zich niet aan Covid-19 maatregelen

Vanmorgen rond 09.15u stonden scholieren in grote groepen bij elkaar in hartje stad Paramaribo. De scholieren houden zich niet aan de Covid-19 maatregelen.  De minister van Volksgezondheid Amar Ramadhin maakt zich zorgen over een mogelijke nieuwe uitbraak van Covid-19, omdat een deel van de gemeenschap zich niet houden aan de corona maatregelen. Volgens hem gaat het niet allen om scholieren maar ook liet hij deze week foto's van mensen op voetbalvelden, Bij winkels mensen die bijelkaar stonden te chillen en borrelen. De minister vreest dat dit gedrag zal maken dat er weer een verscherping van de COVID-19-maatregelen in Suriname komt, juist nu de regering is overgegaan tot normaliseren van het leven.